W LITERATURZE PRZEDMIOTU

Jest zatem rzeczą niemalże normalną, że praktyka odbiega od teorii normatywnych, nawet gdy same media uznają daną doktrynę za słuszną. Poza tym doktryny interesują się poszczególnymi mediami i poszczególnymi aspektami ich działalności w różnym stopniu – najwięcej uwagi poświęcają informacyjnej i publicystycznej działalności prasy, radia i telewizji, najmniej uwagi poświęcając kinu, nagraniom mu­zycznym i wideofonicznym, a także – przynajmniej na razie – mediom telematycznym. W literaturze przedmiotu najpełniej opisane są cztery doktryny medial­ne, z których dwie – doktryna autorytarna i doktryna leninowska – dotyczą państw niedemokratycznych, a dwie – doktryna liberalna i doktryna społecz­nej odpowiedzialności – państw demokratycznych [Siebert, Peterson, Schramm, 1956]. Nie wyczerpują one oczywiście całego bogactwa norma­tywnego myślenia o roli mediów w społeczeństwie, toteż różni autorzy wskazują jeszcze inne doktryny i koncepcje, o których należy przynajmniej ogólnie wspomnieć.

Hej, mam na imię Roman, z zawodu jestem fotografem. Od dziecka interesuję się techniką, stąd też pomysł na prowadzenie tego bloga. Jeśli interesują Cię podobne rzeczy, zapraszam śmiało do czytania i udzielania się!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)