NAJWYŻSZA FORMA

Najwyższą formą tych praktyk jest NAUKA. Sama będąc produktem kultury, dąży do rozwijania obiektywnej wiedzy o naturze oraz do ciągłego ulepszania metod produko­wania dóbr służących człowiekowi. Reklama zachęcająca do kupowania tych dóbr zwykle przedstawia je jako „produkt NATURALNY”. W ten spo­sób odnosi ona dany produkt do natury, ale nie bezpośrednio, tylko poprzez kulturę, a ściślej: zawarty w kulturze obraz natury. Pozornie cykl się zamyka, jednak w istocie odniesieniem przekazu jest nie natura, lecz idea natury, a ra­czej ideologia lub mit natury operujące bogatym ze­stawem kulturowych symboli o różnorakich znaczeniach. W tej symbolice natura „surowa” może być dobra lub zła (życiodajna, dzika, romantyczna itp.), natura „przetworzona” przez człowieka jest zawsze dobra, oddająca człowiekowi to, co ma najlepszego. Reklama odwołująca się do symboliki natury (niekiedy nawet do biblijnego mitu natury, czyli rajskiego ogrodu [Czaja, 1994]) ofiarowuje konsumentowi naturę udoskonaloną, która będzie mu służyła lepiej niż natura „surowa” – dowodem na to może być umiesz­czenie w reklamie „idealnego użytkownika”, będącego żywym świadectwem dobroczynnego działania produktu.

Hej, mam na imię Roman, z zawodu jestem fotografem. Od dziecka interesuję się techniką, stąd też pomysł na prowadzenie tego bloga. Jeśli interesują Cię podobne rzeczy, zapraszam śmiało do czytania i udzielania się!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)