GŁÓWNA SŁABOŚĆ MODELU

Główną jednak słabością mo­delu komercyjnego i modelu dualnego jest to, że żaden z nich nie zapo­biega uzależnieniu mediów od świata biznesu, który ma swoje interesy sympatie polityczne [Curran, 1997]. W praktyce jest więc tak, że media publiczne podlegają mniej (np. Włochy, Niemcy, a zwłaszcza kraje Europy Środkowej i Wschodniej) lub bardziej (np. Anglia) zawoalowanej infiltracji politycznej, natomiast silne media komercyjne, odporne na naciski politycz­ne, same stają się siłą polityczną, która reprezentuje interesy swoich właści­cieli i wywiera wpływ na rząd. Pouczający jest w tym względzie przykład Anglii, uchodzącej wszak za kolebkę demokracji liberalnej. W wyborach powszechnych w 1992 r., podobnie jak przedtem i potem, dwanaście spośród dwudziestu największych dzienników otwarcie poparło Partię Konserwatyw­ną, reprezentującą interesy świata biznesu, sześć – Partię Pracy i tylko dwa pozostały neutralne [McNair, 1995].

Hej, mam na imię Roman, z zawodu jestem fotografem. Od dziecka interesuję się techniką, stąd też pomysł na prowadzenie tego bloga. Jeśli interesują Cię podobne rzeczy, zapraszam śmiało do czytania i udzielania się!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)